در دو شهر عسلویه و نخل تقی بیست هزار  نفر بومی( غیر کارگران) ساکن هستند که 75 درصد انها زن و بچه تشکیل میدهند. این دو شهر  بجزء جاده پل هوایی بیدخون با عرض 7 متر در فاصله 20 کیلومتری هیچ راه خروجی و ارتباط با جاده کشوری ندارند.  متاسفانه شهرداری ها و شورا ها شهر در این مورد هیچ گونه عکس العملی نسبت به این مسئله از خودشان نشان نمی دهند و با گرفتن مبالغ (توجیبی) از منطقه ویژه در این مورد ساکت هستند و خود را به نمیدانم کاری میزنند. اگر در منطقه خدای ناکرده اتفاقی رخ بدهد چه بلایی سر مردم می آید ؟  

شوراها یا اینکه قانون نمی دانند! یا اینکه  جائی که قانون به نفع مصالح شخصی اعمال میکنند و جائی که منفعت عموم باشد زیر پا میگذارند.

دولت محترم وخدمت گذار " پدافند غیر عامل"  یکی از راه حل های این جور موارد بحرانی را پیشنهاد کرده است ومبلغی با اعتبار هشتصد ملیارد ریال برای ان در نظر گرفته است.

شهرداری ها و شورا ها شما که دو اعضای مصوب طرح جامع این دو شهر هستید یادتان باشد شما در برابر خدا و مردم مسئول هستید . هرگز برای منافع شخصی و رضایت دوستان کار اشتباهی نکنید واین همه ملت رابدبخت کنید.

 فنس کشی منطقه ویژه مقدمه ای برای زندانی کردن این دوشهر  "شورا ها و شهرداری ها باید اقدامی انجام دهند تا ما را از زندان نهایی نجات دهند.

از مسولین محترم تقاضا میشود به این مسئله حیاتی که جان بیست هزار نفر ادم که بیشتر انها زن وبچه هستند رسیدگی کنند و مانع فنس کشی منطقه ویژه شوند .